دریغ از یه ذره احترام

برنامه"صد فیلم" شبکه 3 دیشب یکی از معدود فیلمای ایرانی که ارزش دوباره دیدن داشت، رو پخش کرد :فیلم "خیلی دور خیلی نزدیک " رضا میر کریمی   .
اما کاشکی پخش نمی کرد .                                                                    خیره سرمون داشتیم فیلمو می دیدیم  و لذت میبردیم   که 20 دقیقه به آخر فیلم
(که جزء مهمترین قسمت های فیلم ویه جورایی نتیجه گیری از داستان هم هست)
ناگهان فیلم قطع شد و بدون هیچ گونه توضیح و توجیه و دلیلی یکباره سریال تکراری طنز مزخرف و فاقد محتوای "بدون شرح" شروع شد .
انگار که یه پارچ آب سرد خالی کرده باشن روم .                                            هاج و واج تا 10دقیقه تو حالت آچمز(قابل توجه قورباغه های شطرنج باز)بودم و بعدش ناراحت از این حرکت مزخرف و بدون توپ عوامل برنامه"صد فیلم"پا شدم رفتم خوابیدم

 موندم چی بهشون بگم غیر از اینکه از همه عوامل این برنامه به خاطر این ضد حال قشنگ و باورنکردنی شون تشکر و قدردانی کنم .          
                                                                                               

                                                                                                                          
                                                                                                                                                                                                           

"همی گویم و گفته ام بارها............بود دردسرها ز دلدارها"

تقدیم به دوست خیلی خیلی عزیزم" ا-م" که با از دست دادن Quantum 2"" در این ترم،برای بار n ام (n<=3)  مشروط شد.این شعر(شعرکه نمیشه گفت چرت و پرت) رو از زبان او گفتم وامیدوارم که با این شعر بتونم لبخندی رو لباش بنشونم و نشون بدم که همیشه دوستش دارم حالا چه مشروط باشه چه نه . و دیگه اینکه آرزو می کنم که توی امتحانایی که تو زندگیش خدا ازش میگیره مشروط نشه ، امتحان Quantum 2 که بچه بازیه و بالا خره پاسش میکنه و میگذره ، درآخر هم هر جا که هست درپناه حق خوش و خرم و پایدار باشه .

ضمنا از اونجایی که من شاعر نیستم و فقط بلدم به شعرای مردم در راستای اهداف خودم گند بزنم ،و همچنین برای رعایت قانون کپی رایت باید بگم که اصل شعر از "مهرداد اوستا"س با مطلع

"همه شب دارم دلکی پر خون شبکی مست از می نابم کن

به یکی عشوه به یکی افسون مه من مستم کن وخوابم کن"

ودیگه اینکه به خوبیه شعر قبلی که خراب کردم یعنی"همی گویم و گفته ام بارها" نشده ، ولی باشد که مقبول افتد.

 

---

 

دارم همه شب دلکی پر خون ، شبکی از غصه خلاصم کن

به یکی نمره ، چو یکی خرخون ، نه چو او 19 ، شده پاسم کن

همه سوسکم کن ، هم کودم کن▼،چو یه نخ Don Hill▼▼همه دودم کن

ولی با یک 10 توی لیست سبز ، تو سراپا غرق سپاسم کن

منم آن فیزیکی بیچاره ، منم آن ازدست تو آواره

منم آن ز مرامت شده پاره ، وتمام این هول و هراسم کن

بخدا کوانتوم 2 خوندم ، صفحه ،صفحه ش رو ترکوندم

چه کنم تو امتحانش موندم ، تو بیا لطفی کن و پاسم کن

نه چنین من زار وگدا بودم ، نه چنین بی مغز و رها بودم

نه چنین افتاده ز پا بودم ، تو بیا با قبل قیاسم کن

چو بهاری سبز وجوان بودم ، همه شاداب و همه جان بودم

و زرنگ و درسخوان بودم ، تو نگه بر بیخ و اساسم کن

به در اینجا زار و گدا گشتم ، و چنین بی مغز و رها گشتم

وز درس و خویش جدا گشتم ، تو بیا چک مغز و حواسم کن

تدریست،،فاینمن▼▼▼کیلو چند؟ ، امتحانت،،...دن▼▼▼▼کیلو چند؟

تصحیحت،،زحمت من کیلو چند؟ ، تو بگو جرمم وقصاصم کن

تو اسیر و دربه درم کردی ، تو به مشروطی سمرم کردی

چو خزان بی برگ و برم کردی ، و بزن بر دار و خلاصم کن

تو اگر مشفق ، تو اگر دلدار ، اگه مدرس اگه شهریار

و یا اون توسلی پر کار ، بده نمره قطع تماسم کن

نه تو استاد خفنم بودی ، نه تو از جنسی که منم بودی

نه در این چه چون رسنم بودی ، نه عوامم خوان نه خواصم کن

چو مریضم من نه طبیبم شو ، چو غریبم  من نه حبیبم شو

تو فقط بر بردن این "بازی" ، ز ورق ها "حکم" به "آسم" کن

 

---

 

توضیحات:

 

◄طبق نظریه دکتر...که در شماره اول و دوم نشریه "صفر مطلق" به چاپ رسیده، 83ای ها (البته به جز چند نفرشون) بقیه زباله تشریف دارن اونم از نوع دردسرسازش ، و باید زود نابودبشن .

همونطور که میدونید یکی از راه های از بین بردن زباله ها(البته زباله های ازجنس مواد آلی ) آتیش زدن اوناها ودفن کردنشون زیر زمینه تا تبدیل به کود بشن.حال چون زباله های مورد بحث ، یعنی جماعت 83 ای نیزاز دسته مواد آلی تشریف دارن ، با سوزوندن و زیر زمین  دفن کردنشون تبدیل به کود بسیار خوب و پر خاصیتی میشن که برای خیلی از مصارف کشاورزی و باغبانی به درد میخوره.منظور من هم از "همه کودم کن" همین بود .

 

◄◄Don Hill یه نوع سیگاره.

 

◄◄◄ به عقیده خیلیا چه فیزیکدونا چه بقیه (که Feynman رومیشناسن) Feynman یکی از عالیترین معلمان فیزیک بوده.

 

◄◄◄◄یکی ازاعمال حیاتی روزمره جونورا من جمله آدمیزاد که قبل و در حین انجام این عمل فشار واسترس زیادی به بدن و مغز وارد می شه، ونیز اینکه کارای بسیاری ازسازمان ها و اقشار جامعه ما  ما نند : سازمان تربیت بدنی ، سازمان سنجش ، اساتید دانشگاهها ، دولتمردان ، نمایندگان مجلس و... قرابت و شباهت بی حد و حصری با این عمل داره و چه بسا در برخی موارد دقیقا خود این عمله .

 

 

 

 

"بهترین روز سال ، روزی نه مثل روزهای دیگر"

میلاد کوثر طاها ، صدیقه کبری ، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بر همه شیعیان ایشان مبارک باد و همچنین روز زن و مادر را به همه زنان و مادران به خصوص به مادر مهربان و عزیزتر از جانم تبریک میگم .

 

 

 واینم تقدیم به مادر گلم که ۱ بینهایت صفر جلوش تا دوسش دارم :

تاج از فرق فلک بر داشتن...........تا ابد آن تاج برسر داشتن                    در بهشت آرزو ره یافتن.........هر نَفَس ، شهدی به ساغر داشتن            روز ، در انواع نعمت ها و ناز........شب،بتی چون ماه در بر داشتن          جاودان در اوج قدرت زیستن.........ملک عالم را مسخر داشتن                 بر تو ارزانی که مارا خوشترست........لذت یک لحظه "مادر "داشتن 

سلام 24 سالگی!!!

امروز یعنی پنجم تیرماه یکهزارو سیصدو هشتاد وشش آخرین برگ دفتر 23 سالگی من ورق خورد .
و اگه بخوام خیلی دقیق بگم ساعت 10:30 امشب من وارد 24 سالگی میشم .
تو این 23 سال از نظر ظاهری خیلی فرق کردم ، خودتون میتونید ببینید :

 

                                                             

                                                             

ولی هیچوقت دوست نداشتم کودکی رو رها کنم نه که اینکه نخوام بزرگ بشم ، نه !
اینکه نه امکان پذیره نه منطقی!(البته باید ببینیم از دید کی؟ )
بیشتر بخاطر اینه که دنیای بچگی دنیای خیلی دنیای قشنگیه دنیایی که همه
چیزای خوب رو میتونی توش ببینی و لمس کنی
یکرنگی ، صداقت ، صمیمیت ، مهربونی ، رفاقت های بی شیله پیله و خیلی چیزای خوب دیگه.............
کینه ، کدورت ، دروغ ، دورویی و خلاصه غل و غش جایی توی این دنیا نداره  !
تو این دنیا همه صافن مث کف دست ،
دنیا ایه که بوی خدا همه فضاشو پر کرده و میشه اونو احساسش کرد  .
حالا خداییش این دنیا رو با دنیای آدم بزرگا مقایسه کنین ،
دنیایی تقریبا عکس دنیای کودکی! بخاطر همینه که دنیای بچگی رو اینقد دوست دارم .
ولی چه میشه کرد که باید عبور کرد و 
من هم بالاخره پاورچین پاورچین دور شدم کم کم تو کوچه سنجاقک ها
بار خودمو بستم 
رفتم از شهر خیالات سبک بیرون
ولی همیشه دلم از غربت سنجاقک پره
و هر وقت دلم از دنیای آدم بزرگا میگیره
 یه سری به اون شهرو اون کوچه میزنم
تا دوباره همه اون چیزای خوب رو ببینم لمس کنم ودوباره بوی خدا رو بشنفم واونو احساسش بکنم .
حالا 23 ساله شدم و خیلی  بزرگتر از اون موقعا
امیدوارم که 24سالگیم پر باشه از چیزای خوب مثل وقتی که بچه بودم .  
حالا بی خیال این حرفا
امشب شب تولدمه پس
تولدم مبارک و 
پیش به سوی 24 سالگی
سلام 24 سالگی !!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

"که یکی هست وهیچ نیست جز او............وحده لا اله الا هو"

این هاتف اصفهانی هم ترکونده ! هم خودشو هم منو و البته هم عرفانو (منظورم عرفان اکبری نیستا!!!) یه ترجیع بند عرفانی سروده در حد تیم ملی، معرکه ،چی بگم؟ خدا!!!
من که خیلی این شعرو دوست دارم . هر وقت اونو می خونم برام تازگی داره و واقعا از خوندنش لذت میبرم .(مخصوصا از آخر هر بند و بیت پایانی اون"که یکی هست وهیچ نیست جز او.........وحده لا اله الا هو") به نظر من یکی از شاهکارای شعری ماست.در اینجا ۲ بند اول این ترجیع بند رو آوردم ، ۲ بند آخرش رو هم که توی کتاب ادبیات ۳دبیرستان خوندید (باید یادتون باشه اینجوری شروع میشد "چشم دل باز کن که جان بینی")   می مونه ۱بند وسط ، که اونم ان شاء ا...توی یه پست دیگه.                                                              امیدوارم که شما هم از خوندنش لذت ببرید .

ای فدای تو هم دل و هم جان
وی نثار رهت هم این و هم آن
دل فدای تو، چون تویی دلبر
جان نثار تو، چون تویی جانان
دل رهاندن زدست تو مشکل
جان فشاندن به پای تو آسان
راه وصل تو، راه پرآسیب
درد عشق تو، درد بی‌درمان
بندگانیم جان و دل بر کف
چشم بر حکم و گوش بر فرمان
گر سر صلح داری، اینک دل
ور سر جنگ داری، اینک جان
دوش از شور عشق و جذبه‌ی شوق
هر طرف می‌شتافتم حیران
آخر کار، شوق دیدارم
سوی دیر مغان کشید عنان
چشم بد دور، خلوتی دیدم
روشن از نور حق، نه از نیران
هر طرف دیدم آتشی کان شب
دید در طور موسی عمران
پیری آنجا به آتش افروزی
به ادب گرد پیر مغبچگان
همه سیمین عذرا و گل رخسار
همه شیرین زبان و تنگ دهان
عود و چنگ و نی و دف و بربط
شمع و نقل و گل و مل و ریحان
مغ و مغ‌زاده، موبد و دستور
خدمتش را تمام بسته میان
من شرمنده از مسلمانی
شدم آن جا به گوشه‌ای پنهان
پیر پرسید کیست این؟ گفتند:
عاشقی بی‌قرار و سرگردان
گفت: جامی دهیدش از می ناب
گرچه ناخوانده باشد این مهمان
ساقی آتش‌پرست آتش دست
ریخت در ساغر آتش سوزان
چون کشیدم نه عقل ماند و نه هوش
سوخت هم کفر ازان و هم ایمان
مست افتادم و در آن مستی
به زبانی که شرح آن نتوان
این سخن می‌شنیدم از اعضا
همه حتی الورید و الشریان
که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لااله الاهو

---

از تو ای دوست نگسلم پیوند
ور به تیغم برند بند از بند
الحق ارزان بود ز ما صد جان
وز دهان تو نیم شکرخند
ای پدر پند کم ده از عشقم
که نخواهد شد اهل این فرزند
پند آنان دهند خلق ای کاش
که ز عشق تو می‌دهندم پند
من ره کوی عافیت دانم
چه کنم کاوفتاده‌ام به کمند
در کلیسا به دلبری ترسا
گفتم: ای جان به دام تو در بند
ای که دارد به تار زنارت
هر سر موی من جدا پیوند
ره به وحدت نیافتن تا کی
ننگ تثلیت بر یکی تا چند؟
نام حق یگانه چون شاید
که اب و ابن و روح قدس نهند؟
لب شیرین گشود و با من گفت
وز شکرخند ریخت از لب قند
که گر از سر وحدت آگاهی
تهمت کافری به ما مپسند
در سه آیینه شاهد ازلی
پرتو از روی تابناک افگند
سه نگردد بریشم ار او را
پرنیان خوانی و حریر و پرند
ما در این گفتگو که از یک سو
شد ز ناقوس این ترانه بلند
که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لااله الاهو